„Będę starać się być dobrym i uczciwym,
Strzec honoru i dobrego imienia szkoły,
 Szanować swoich nauczycieli i rodziców,
 Uczyć się tego co piękne,
 Kochać swoja Ojczyznę

  ŚLUBUJĘ

Oto tekst ślubowania, jaki 22 października wypowiedziały dzieci z klasy pierwszej naszej szkoły podczas uroczystości PASOWANIA NA UCZNIA. Moment ślubowania poprzedziły występy pierwszoklasistów. Pomyślnie przebiegła próba wytrzymałościowa dla pierwszaków – wypicie soku z cytryny, aby uodpornić się na niepowodzenia szkolne i choroby. Na pamiątkę tego bardzo ważnego dnia uczniowie otrzymali pamiątkowe birety i dyplomy z życzeniami sukcesów w kolejnych latach nauki szkolnej. Wszyscy przyłączamy się do tych życzeń.

 Niech nauka będzie dla Was radością.

   Bądźcie dobrymi uczniami!

15 października odbyła się wycieczka uczniów klas I-III oraz, najstarszych przedszkolaków z Poborszowa do Muzeum Wsi Opolskiej, aby przenieść się w przeszłość nie tak odległą, a jednak dziś już prawie zapomnianą. Uczniowie z wielkim zainteresowaniem zwracali uwagę na meble, sprzęty, naczynia, części ubioru, obrazy i wszelkie inne przedmioty prezentujące bogate tradycje naszego regionu zwiedzanych chałup z XIX wieku. Mieli możliwość porównania wyposażenia małej chałupy wiejskiego wyrobnika z zamożną zagrodą gbura, w której oprócz chałupy znajdowała się wielka stodoła, stajnia z chlewami, piwniczka i spichlerz. Zwiedzili także kościół, młyn oraz budynek szkoły. Podczas krótkiej lekcji dzieci przez moment poczuły atmosferę jaka panowała w szkole przed stu laty. Spacerując alejkami swój wzrok kierowały na kapliczki, krzyże przydrożne, studnie oraz luźno stojące budynki przemysłu wiejskiego – kuźnię i wiatraki. Podczas wycieczki dzieci zapoznały się z trudną pracą garncarza uczestnicząc w warsztatach „Wyroby z gliny”. Prowadzący zajęcia chętnie opowiadał dzieciom, wyjaśniał i tłumaczył ciekawe dla nich zagadnienia  związane z wyrobem  garnków z gliny. Bardzo chętnie udzielał odpowiedzi na wszystkie pytania. Uczniowie mogli spróbować swoich sił w formowaniu gliny i toczeniu na kole garncarskim. Na zakończenie wizyty garncarz podarował wykonane samodzielnie przez dzieci naczynia. Wycieczka dostarczyła naszym uczniom niesamowitych wrażeń.

Lubię jesień, mgłą pachnące pastwisko
I zapach pieczonych ziemniaków
Z ogniska.
Lubię patrzeć z bliska
Na dym, który w górę pnie się
Lub ściele po łące nisko.

Lubię, gdy w dymie iskra za iskrą
Leci - i gaśnie...
To lubię właśnie.
Lecz najbardziej lubię
Kijaszkiem
Wygrzebywać z popiołu
Pieczone ziemniaki.
Chrupiące takie!

Walenty Jarecki - Co lubię

Zachęceni piękna pogodą, najmłodsi uczniowie naszej szkoły spotkali się przy ognisku, żeby zakosztować smaku ziemniaków z żaru.
Jeszcze kilkanaście lat temu podczas wykopów niemal obowiązkowe było pieczenie ziemniaków. Przy zbiorach pracowały zazwyczaj kobiety. Nad opustoszałymi kartofliskami snuł się dym, w popiele dogasających ognisk dzieci piekły ziemniaki. Dzisiaj zwyczaj ten odchodzi do lamusa.